ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ Εργαζόμενων και συνταξιούχων Εθνικής
Συναδέλφισσες
και συνάδελφοι,
Η
σημερινή συνέλευση δεν είναι σαν τις άλλες. Βρίσκει τον κλάδο μας σε μια παρατεταμένη αγωνία για την τύχη του
ΛΕΠΕΤΕ και του ΤΥΠΕΤ, με ορατό το φάσμα της οικονομικής εξόντωσης για πολλούς από μας, εάν τελικά αφήσουμε να περάσουν τα σχέδιά τους.
Ας μη γελιόμαστε όμως.
Τα σχέδια για τη διάλυση του ΛΕΠΕΤΕ, αυτή η απροκάλυπτη κλοπή των κόπων μας,
δεν είναι έργο ενός μόνο «ανάλγητου»
διοικητή. Είναι μεθοδευμένη
επιχείρηση για την απαλλαγή των τραπεζιτών από τις υποχρεώσεις τους, τη
σύνθλιψη εργασιακών και ασφαλιστικών κατακτήσεων. Άλλη μια έκφραση της επίθεσης
που δέχεται ο λαός χρόνια τώρα και ειδικά τα προηγούμενα από όλες τις
μνημονιακές κυβερνήσεις, τους ντόπιους και ξένους εντολείς τους, προκειμένου να
θησαυρίζουν οι ολιγάρχες σε βάρος των πολλών.
ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΕΧΘΡΟΙ
Όπως
φάνηκε όλους αυτούς τους μήνες, που κάποιοι δίνουμε καθημερινό αγώνα για την
υπόθεσή μας, εκτός από τους φανερούς μας
εχθρούς, υπάρχουν και οι κρυφοί : Είναι όλοι αυτοί που στα λόγια
διακηρύσσουν ότι είναι στο πλευρό μας και αγωνίζονται για μας ή με μας, αλλά
στην πράξη με διάφορους χειρισμούς
διευκολύνουν τη Διοίκηση της ΕΤΕ στις επιδιώξεις της.
Γιατί, ας μη γελιόμαστε ούτε και στο εξής: Tο γεγονός ότι το σχέδιο θανάτου του ΛΕΠΕΤΕ συναντά τόσο σθεναρή αντίσταση, οφείλεται
σχεδόν αποκλειστικά στην αγωνιστική επιμονή εκατοντάδων συναδέλφων, που με
κάθε μέσον, συνδικαλιστικό και νομικό, με κοπιώδη προσπάθεια για ενημέρωση και
δικτύωση και των υπολοίπων, υπερέβησαν τη συνδικαλιστική ηγεσία, που
αποδείχτηκε πολύ κατώτερη των περιστάσεων. Πώς άλλωστε να σταθούν διαφορετικά,
αφού ως συνδιαχειριστές διαχρονικά του
ΛΕΠΕΤΕ, τόσο οι παρατάξεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ σε ΣΣΕΤΕ και ΣΥΕΤΕ (με τα
επίσημα και ανεπίσημα παρακλάδια τους και τα διάφορα ονόματά τους) φέρουν
τεράστιο μερίδιο ευθύνης για την σημερινή κατάσταση. Υπέγραφαν για «ταμειακές διευκολύνσεις», συναινούσαν στην
τοποθέτηση των εισφορών μας στο τζόγο
των μετοχών για το «καλό της τράπεζας», στην ανάθεση στη διοίκηση της
διαχείρισης του ΛΕΠΕΤΕ, λειτουργούσαν με αδιαφάνεια. Ευθύνες υπάρχουν και στις παρατάξεις του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού που το
πρώτο της μέλημα είναι να βάλουν πλάτη
στα σχέδια και να συγκαλύψουν τις ευθύνες της κυβέρνησης.
ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ
Αντί,
λοιπόν, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες έστω την ύστατη στιγμή να στρατευθούν στην
κοινή υπόθεση, να εκφράσουν την αγωνία του κλάδου και να ριχτούν σε ένα σκληρό
αγώνα, υποβάθμισαν τις διαθέσεις του κόσμου, προσπάθησαν να εξαντλήσουν και να εκτονώσουν τη μαχητικότητά του,
σύρθηκαν στον κακόφημο «διάλογο» με
τη διοίκηση ενάντια στην κατ΄ επανάληψη εκφρασμένη γνώμη του κλάδου και - το
χειρότερο- στάθηκαν εχθρικά, λοιδόρησαν και συκοφάντησαν τους πλέον αγωνιστές
ανάμεσά μας. Χάθηκε έτσι πολύτιμος χρόνος για μας και χαρίστηκε κυριολεκτικά
στον αντίπαλο.
Έτσι, στην παρούσα
κατάσταση, η κριτική για τα πεπραγμένα
της συνδικαλιστικής ηγεσίας ξεπερνάει τα
του διοικητικού και οικονομικού απολογισμού, ακριβώς γιατί το διακύβευμα
της περιόδου είναι πολύ πιο σοβαρό και μεγάλο.